Οι απανταχού Θρακιώτες τίμησαν την μνήμη των προγόνων τους που έχασαν την ζωή τους στις αλησμόνητες πατρίδες την 6η Απριλίου 1914, το “ΜΑΥΡΟ ΠΑΣΧΑ” των Θρακών, με επιμνημόσυνες δεήσεις στις εκκλησίες σε όλη την Ελληνική επικράτεια.
Η 6η Απριλίου 1914 σηματοδοτεί την απαρχή μια από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του Θρακικού Ελληνισμού και γενικότερα της καθ ημάς Ανατολής.
«Το Μαύρο Πάσχα των Θρακών», 6 Απριλίου 1914, αποτυπώνει την κορύφωση των διωγμών, εκτοπίσεων, επιθέσεων, δολοφονιών, την Γενοκτονία των Θρακών, το αιματηρό προοίμιο των ακόλουθων Γενοκτονιών των Ελληνικών πληθυσμών, αποσιωπημένη από την Ιστορία αλλά όχι ξεχασμένη από τους Θράκες. Οι θηριωδίες στο χώρο της Θράκης ξεκίνησαν ουσιαστικά με την υπογραφή της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου που υπογράφεται στις 3/3/1878, μεταξύ της Ρωσικής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Με αυτήν κλείνουν και επίσημα τα θέματα που είχαν ανακύψει με το τέλος του ρωσοτουρκικού πολέμου.
Δημιουργείται η αυτόνομη ηγεμονία της Βουλγαρίας όπου περιλαμβάνεται η σημερινή Βουλγαρία, τμήμα της Ανατολικής Θράκης και η περιοχή της Ξάνθης. Λίγους μήνες αργότερα με τη συνθήκη που επικυρώνει το Συνέδριο του Βερολίνου, η Βουλγαρία καθίσταται ανεξάρτητο πριγκιπάτο μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και η Ανατολική Ρωμυλία, επιστρέφει στην οθωμανική διοίκηση υπό ειδικό καθεστώς. Στη συνέχεια με σειρά μεθοδεύσεων, βίαια προσαρτάται στην εξαρχία της Βουλγαρίας. Έτσι οδηγούμαστε στο πρώτο κύμα διωγμών και σφαγών.
Με αφορμή την έναρξη του Μακεδονικού Αγώνα το 1905, η Βουλγαρία εντείνει τους διωγμούς σε βάρος των Βορειοθρακών, με επιθέσεις, σφαγές και απαγορεύσεις. Λαμβάνουν χώρα εκτοπισμοί και αλλά και εκούσιες αποχωρήσεις από τα πατρογονικά χώματα, για λόγους ασφαλείας. Η περιοχή δυτικά του ποταμού Έβρου πλήττεται από οργανωμένες προσπάθειες αφελληνισμού, θηριωδίες και διωγμούς από την πλευρά των Βουλγάρων και των Τούρκων που εναλλάσσονται στο τιμόνι της. Το ελληνικό στοιχείο καταπιέζεται, φονεύεται, εγκαταλείπει τις εστίες του.
Με την επικράτηση των Νεότουρκων το 1908, και την πολιτική καθοδήγηση των Γερμανών Συμμάχων τους, άρχισε πλέον ποικιλοτρόπως, συστηματικά και κατόπιν οργανωμένου σχεδίου και η ολοκληρωτική εξόντωση των Θρακών του κομματιού που ανήκε στην Τουρκία, η οποία ολοκληρώνεται το 1922. Η έξαρση του εθνικισμού φθάνει στο απόγειό της και η αρχική προσμονή για ισονομία, ισοπολιτεία και δικαιοσύνη ανάμεσα στους οθωμανούς υπηκόους εξαφανίζεται.
Τον Δεκέμβριο του 2024 με προεδρικό διάταγμα ανταγωνίζεται η 6η Απριλίου ως Ημέρα Θρακικού Ελληνισμού, κατά την οποία μπορούν να λαμβάνουν εκδηλώσεις μνήμης με πανελλήνιο χαρακτήρα σε όλη την επικράτεια. Ωστόσο στο σχετικό ΦΕΚ δεν υπάρχει ούτε μία αναφορά στη λέξη «Γενοκτονία», προφανώς γιατί ως κράτος δεν θέλουμε να ενοχλήσουμε τους Τούρκους.
πηγή: newsbreak.gr
