Αφού πρώτα διαψεύστηκε οικτρά στις εκτιμήσεις της περί «προσωρινής ενεργειακής κρίσης», η Kυβέρνηση προσπαθεί να καλύψει τις άστοχες και πρόχειρες παρεμβάσεις της μέσα από κονδύλια επιδοτήσεων, ενώ οι καταναλωτές δεν γνωρίζουν τι πραγματικά πληρώνουν για το ρεύμα.
Κάθε στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών και επιχειρήσεων είναι αναγκαία και αποτελεί βασική πολιτική προτεραιότητα. Το πρόβλημα είναι ότι οι επιδοτήσεις που διαρκώς εξαγγέλλονται δεν αρκούν για να πληρωθούν οι «φουσκωμένοι» λογαριασμοί από τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.
Και όλα αυτά συμβαίνουν, με τον Πρωθυπουργό να μη λέει τίποτα, ούτε για τις αυξήσεις ούτε για τον εγκλωβισμό της χώρας στη στρατηγική του, η οποία «πριμοδοτεί» τις αυξήσεις στο κόστος ενέργειας.
Αν η Κυβέρνηση είχε διαθέσει το 1,4 δισ. ευρώ των επιδοτήσεων, ώστε να παράγουν τα νοικοκυριά τη δική τους ενέργεια, όπως τότε προτείναμε, σήμερα πάνω από μισό εκατομμύριο πολίτες θα γλίτωναν το 50% της ετήσιας κατανάλωσής τους, κάθε χρόνο, για 30 χρόνια.
Αν η Κυβέρνηση ενθάρρυνε τις ολοκληρωμένες ενεργειακές αναβαθμίσεις των κτιρίων, αλλά και τους πολίτες, αγρότες και επιχειρήσεις να παράγουν την καθαρή ενέργεια που χρειάζονται με επιδοτούμενα φωτοβολταϊκά πάνελ ή μερίδια στις ενεργειακές κοινότητες, η κατάσταση θα ήταν πολύ καλύτερη σήμερα.
Η χώρα έχει ίσως μια τελευταία ευκαιρία να αξιοποιήσει τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης για να αντιμετωπίσει την ενεργειακή φτώχεια και να προωθήσει την ενεργειακή δημοκρατία. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση την σπαταλά καθημερινά και οι πολίτες πληρώνουν το λογαριασμό.
