Nομοσχέδιο-καρμανιόλα για τους δημοσίους υπαλλήλους.
Τα χειρότερα άρθρα που απειλούν τη δικαιοσύνη και τα δικαιώματα στην εργασία.
Το νέο νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση για το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων, έρχεται να αποτελειώσει ό,τι έχει απομείνει από την έννοια της δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας και της προστασίας των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα. Κρύβεται πίσω από μεγάλα λόγια περί “αποτελεσματικότητας”, αλλά στην πραγματικότητα στήνει μια καρμανιόλα ποινών και απειλών, με στόχο την πλήρη υποταγή των υπαλλήλων σε ένα καθεστώς φόβου και αυθαιρεσίας.
Τα άρθρα 109, 252 και οι τροποποιήσεις που εισάγονται, δεν είναι απλές διοικητικές ρυθμίσεις. Είναι το εργαλείο για να φιμώσουν, να εκφοβίσουν και να ελέγξουν κάθε δημόσιο υπάλληλο που δεν σκύβει το κεφάλι. Ας δούμε λοιπόν αναλυτικά τα πιο σκοτεινά σημεία αυτού του “νομοσχεδίου-τέρατος”.
Η “ποινικοποίηση” της αξιολόγησης – Άρθρο 109
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής δημόσιας διοίκησης, η υποκειμενική κρίση ενός προϊσταμένου μπορεί να μετατραπεί σε βαρύτατη πειθαρχική ποινή. Εάν ένας υπάλληλος λάβει δύο συνεχόμενες αρνητικές αξιολογήσεις, κινδυνεύει όχι μόνο με πρόστιμο αποδοχών μέχρι δύο μήνες, αλλά ακόμη και με την οριστική παύση από την υπηρεσία του.
Με απλά λόγια, ένας προϊστάμενος που δεν συμπαθεί έναν εργαζόμενο ή θέλει να τον ξεφορτωθεί, αρκεί να του βάζει αρνητικές αξιολογήσεις, και το νομοσχέδιο του δίνει τη δυνατότητα να τον οδηγήσει στην έξοδο. Πρόκειται για θεσμοθέτηση εκδικητικής απόλυσης με μανδύα αξιολόγησης.
Συγκέντρωση εξουσιών – Άρθρο 62 & 252
Τα πειθαρχικά όργανα δεν είναι πλέον ανεξάρτητα. Το άρθρο 62 τροποποιεί ριζικά το άρθρο 252 του ν. 3852/2010 και συγκεντρώνει την πειθαρχική δικαιοδοσία σε λίγα χέρια:
Περιφερειάρχες,
Προέδρους διοικητικών συμβουλίων,
Γενικούς διευθυντές,
Ακόμη και προϊσταμένους διευθύνσεων.
Όλοι αυτοί αποκτούν το δικαίωμα να επιβάλλουν βαριές ποινές στους υπαλλήλους τους. Από πρόστιμα που φτάνουν μέχρι και το 2/3 του μισθού, έως πολυμήνιες περικοπές αποδοχών.
Η εξουσία δεν ελέγχεται, δεν ισορροπείται και δεν διασφαλίζει δίκαιη διαδικασία. Αντίθετα, δημιουργείται ένα καθεστώς απόλυτης εξάρτησης, όπου η παραμικρή διαφωνία με τον προϊστάμενο μπορεί να κοστίσει μισθούς, καριέρα, ακόμη και το επαγγελματικό μέλλον.
Ο υπάλληλος ως “ύποπτος” – Η λογική της τιμωρίας
Το νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζει τον δημόσιο υπάλληλο ως λειτουργό του κράτους που δικαιούται στήριξη και βελτίωση. Τον αντιμετωπίζει σαν εν δυνάμει ένοχο που πρέπει συνεχώς να αποδεικνύει ότι δεν αξίζει την τιμωρία.
Η “αξιολόγηση” γίνεται μαστίγιο. Η “πειθαρχία” γίνεται εργαλείο οικονομικής εξόντωσης. Ο μισθός μετατρέπεται σε μέσο εκβιασμού. Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση χτίζει έναν μηχανισμό εκφοβισμού και υποταγής.
Τι σημαίνει στην πράξη
Ας φανταστούμε έναν δάσκαλο που διαφωνεί με τις κατευθύνσεις του υπουργείου Παιδείας. Έναν υπάλληλο σε νοσοκομείο που καταγγέλλει ελλείψεις. Έναν εργαζόμενο σε υπηρεσία που αντιστέκεται σε πολιτικές πιέσεις.
Με αυτό το νομοσχέδιο, μπορούν εύκολα να τιμωρηθούν. Να χάσουν μισθούς. Να στιγματιστούν. Ακόμη και να απολυθούν με συνοπτικές διαδικασίες. Η ελευθερία της γνώμης και η ανεξαρτησία του υπαλλήλου πνίγεται μέσα σε ένα καθεστώς πειθαρχικής τρομοκρατίας.
Οι μεγαλύτερες παγίδες
Διπλή ποινή: Η κακή αξιολόγηση δεν μένει μόνο ως διοικητικό σημείωμα. Συνοδεύεται από χρηματική ποινή ή απόλυση.
Αυθαίρετη εξουσία προϊσταμένων: Ένας διευθυντής ή γενικός διευθυντής αποκτά σχεδόν δικαστική ισχύ απέναντι στους υφιστάμενους.
Ποινές-μαμούθ: Μειώσεις μισθών μέχρι και τα 2/3 για μήνες. Ουσιαστικά, ένας εργαζόμενος μπορεί να μείνει χωρίς εισόδημα.
Ανασφάλεια δικαίου: Ο υπάλληλος δεν ξέρει τι τον περιμένει. Κάθε αξιολόγηση, κάθε μικρό λάθος, μπορεί να γίνει αφορμή για τιμωρία.
Διάλυση των εγγυήσεων: Τα συλλογικά όργανα περιορίζονται, ενώ τα πρόσωπα με πολιτικό έλεγχο ενισχύονται.
Ένα όπλο στα χέρια της εκάστοτε εξουσίας.
Η ουσία είναι ότι το νομοσχέδιο δεν χτυπά την “αναποτελεσματικότητα” – όπως ψευδώς ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Χτυπάει την ανεξαρτησία των δημοσίων υπαλλήλων. Δίνει στην πολιτική ηγεσία και στους διορισμένους προϊσταμένους το δικαίωμα να κρατούν ομήρους τους εργαζομένους.
Στην πράξη, όποιος δεν υπακούει στις εντολές, όποιος δεν είναι “βολικός”, θα έχει πάντα την απειλή μιας πειθαρχικής διαδικασίας πάνω από το κεφάλι του. Είναι η θεσμοθετημένη εκδίκηση της εκάστοτε εξουσίας απέναντι σε όποιον αντιστέκεται.
Πηγή: voicenews https://voicenews.gr/nomoschedio-tromou-i-nea-dimokratia-sfingei-tin-thilia-prin-fygei-tha-ta-kapsei-ola/
